Instructional Conversations

Achtergrond

Instructional Conversations is een aanpak van onderzoeker Claude Goldenberg, beschreven in onder meer 'Instructional Conversations: Promoting Comprehension Through Discussion' (The Reading Teacher, 1992/1993) en verder onderzocht door Saunders en Goldenberg (1999) bij het lezen van literatuur met Engelstalige en meertalige leerlingen. De aanpak zit tussen een volledig open Grand Conversation en een klassiek lesgesprek in: de leerkracht kiest vooraf een thema of begripspunt om te verdiepen, maar bouwt het gesprek verder op wat leerlingen daadwerkelijk inbrengen, in plaats van een vaste vraag-antwoordketen (IRE) af te werken. Onderzoek liet zien dat leerlingen die op deze manier over een verhaal spraken tot een dieper thematisch begrip kwamen dan leerlingen die een standaardles met vaste begripsvragen kregen, met name bij leerlingen voor wie de onderwijstaal niet de moedertaal is. Voor de klas is dit een goede tussenvorm wanneer een boek een lastig of gevoelig thema bevat (bijvoorbeeld verlies, uitsluiting of moed) waar je als leerkracht wél een bepaalde diepgang wil bereiken, maar zonder het gesprek dicht te timmeren met voorgeschreven vragen.

Zo doe je het

1. 1Kies vooraf een thema of begripspunt dat je wil verdiepen, bijvoorbeeld 'wat betekent moed in dit verhaal' of 'hoe verandert de hoofdpersoon'.
2. 2Verzamel een kleine groep (4 tot 8 leerlingen) rond hetzelfde boek of fragment, zodat iedereen actief kan meedoen.
3. 3Open met een brede vraag die richting het thema wijst, maar die ruimte laat voor een eigen, onverwachte invalshoek.
4. 4Bouw voort op wat leerlingen zeggen: parafraseer hun antwoord, vraag door, en verbind uitspraken van verschillende leerlingen met elkaar.
5. 5Stuur het gesprek zachtjes terug naar het thema als het te ver afdwaalt, en laat leerlingen aan het eind in eigen woorden samenvatten wat het thema voor hen betekent.